Lees elke dag iets nieuws via
http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/thomaszijlma/individueel/blog.aspx
Twitter Updates
woensdag 6 januari 2010
vrijdag 4 december 2009
Het wordt tijd om te doneren
Geld!
vrijdag 4 december 2009 9:08
Wat Alpe d'HuZes nu zo bijzonder maakt, is niet alleen dat het een prachtige groep mensen is. Het is ook een betrokken groep mensen, een verbonden verbond van mensen die de wereld een beetje mooier willen maken. Ook is het een organisatie waarin iedereen gelijk is. Laagdrempelig; de één is niet hoger in rang dan de ander, want iedereen gaat voor het goede doel. Misschien met een andere motivatie, maar de uitwerking is hetzelfde.
Het is een bijzondere organisatie omdat iedereen alles voor een ander doet. Wij kosten geen geld, maar leveren het alleen op! Sterker nog, wij leveren meer op dan iedereen ooit had gedacht. Bij ons werkt iedereen in vast dienstverband, met vaste overtuiging, maar wij krijgen geen loon. Ons loon is het bevredigende gevoel dat wij eraan overhouden als we iets voor kankerpatienten hebben gedaan, dat zij zelf niet kunnen.
Onze organisatie is zo winstgevend, dat wij aan het eind van de rekening 103% rendement hebben! Van het gedoneerde geld is dus geen cent aan de strijkstok blijven hangen. Als ik van bedrijf x 5 dozen met krachtvoer krijg gesponsord, maak ik het bedrag daarvan over naar Alpe d'HuZes. Aan een doos met krachtvoer voor mij heeft een kankerpatient namelijk niet zo veel; aan het geld dat die dingen kosten echter wel.
Alpe d'HuZes strijd voor een beteren kwaliteit van leven voor kankerpatienten. Dit doen wij op meerdere manieren. Onze studie A-CARE gaat binnenkort bewijzen met goed sporten het leven van een kankerpatient er mooier uit gaat zien. Onze hoogleraar Irma Verdonck die de leerstoelgroep 'leven met kanker' bekleedt aan de VU onderzoekt hoe kankerpatienten, goed, gelukkig en gezond kunnen leven met hun ziekte. En wij gaan met veel geld, de neuzen in de goede richting en de vaste overtuiging dat het onmogelijke mogelijk is, ervoor zorgen dat er 24-uurs diagnostiek komt voor kankerpatienten. Sterker nog wij maken kanker binnen 10 jaar tot een chronische ziekte. Je sterft dan niet met aan kanker, maar mét kanker.
Het wordt tijd om te doneren mensen, want hoe langer het geld op de rekening van Alpe d'HuZes staat, hoe hoger de rente!
Sportieve groet,
Thomas
maandag 30 november 2009
Eerste rondje met de Garmin
Dit stukje techniek wil ik jullie niet onthouden. Voortaan kunnen jullie mijn training ook in beeld meebeleven.
Garmin Connect - Activity Details for Untitled
Hartelijke groet,
Thomas Zijlma
Garmin Connect - Activity Details for Untitled
Hartelijke groet,
Thomas Zijlma
maandag 23 november 2009
3 juni 2010
Familie en Vrienden,
Een klein stukje uit ’37 Nietjes’
Eigenlijk wilde ik helemaal niet over de finish. Ik wilde voor altijd in deze wolk blijven, samen met mijn beste vriend. Voor altijd blijven fietsen in de wetenschap dat boven op de berg de mensen van wie ik hield op me stonden te wachten. Dat de kaart van mijn zus die ik de hele dag op mijn rug droeg mij voor altijd zou duwen, dat mijn broer me net als tijdens de vijfde klim voor altijd zou blijven aanmoedigen. Dat mijn ouders en mijn zusje voor altijd boven op me zouden wachten in het vertrouwen dat ik elk moment de bocht om kon komen. Ik wilde dat ik nooit meer afscheid hoefde te nemen van het gelukzalige gevoel daar op die dag, op die berg, in die bocht.
Het laatste stuk, het nieuwe asfalt, de tranen die me al de hele dag achter de ogen prikten, vielen niet meer op in de miezerregen. De pijn van twaalf uur op een minuscuul zadel zitten voelde ik allang niet meer, ik was alleen met mijn berg.
Daar was de streep. Eindelijk. En iedereen was er. Net als op 5 mei 2001, de dag dat ik te horen kreeg dat ik een agressieve vorm van uitgezaaide zaadbalkanker had.
Op 3 juni 2010 zal ik voor de derde keer deelnemer aan het evenement Alpe d’HuZes. Ik ben ermee vergroeid, de berg is van mij geworden en de overtuiging om iets voor iemand anders te doen, is alleen maar sterker geworden. Het geeft een geweldig gevoel, mijn sterke lichaam in te zetten voor mensen die dat niet kunnen.
De 21 bochten met het stijgingspercentage van 9% staan in mijn DNA gegrift. Ik droom erover, weet elke grasspriet langs de kant en elke oneffenheid in de bocht te herkennen. Een ook dit jaar wil ik jullie daar heel graag bij hebben.
Ik heb jullie nodig. Althans, de kankerpatiënten voor wie dit evenement bedoeld is, hebben jullie nodig. Het geld dat jullie doneren zal ik op mijn ‘bagagedrager’ mee naar boven nemen. De reis zal daardoor steeds een beetje lichter worden.
De plannen van Alpe D’HuZes zijn concreet. Inmiddels is er met alle giften een grote revalidatiestudie opgestart A-Care (Alpe d’HuZes Cancer Rehabilitationprogram)
Ten tweede is er een nieuw aangestelde hoogleraar betaald die werkzaam is aan de VU. Irma Verdonck bekleed het bijzonder hoogleraarschap ‘leven met kanker’ en onderzoekt wat er in de levens van mensen gebeurd die de diagnose kanker krijgen.
Het laatste speerpunt, en daar gaat het werkelijk om. Wij vechten voor 24-uursdiagnostiek én kanker van een dodelijke ziekte veranderen in een chronische ziekte. Zo sterf je binnen tien jaar niet meer áán kanker, meer mét kanker.
Doneren kan op twee manieren. Bekijken mijn actie-pagina op http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/thomaszijlma/individueel/ en klik daarna op ‘Steun mij’ óf onderaan de pagina op ‘Doneer’. Via Ideal kun je dan heel simpel je bijdrage leveren aan de strijd die daarmee ook de jouwe wordt. Het bedrag wordt meteen verwerkt en bijgeschreven.
Ben je niet in de mogelijk via Ideal te doneren, maak dan je bedrag over naar mij: 7901683, T.B. Zijlma te Amsterdam, onder vermelding Donatie Alpe d’HuZes. Ik zorg er dan meteen voor dat het bedrag op mijn conto wordt bijgeschreven.
De laatste inspanning. Mijn armen in de hemel. Samen met Tamas volbracht ik de zesde beklimming. Mijn lieve vader en moeder stonden me daar boven op te wachten. Ze lachten met tranen van blijdschap in hun ogen toen ze mij over de eindstreep zagen komen.
Terwijl mijn juichende armen die van mijn ouders en mijn zusjes omstrengelden, zag ik Sarah. Ze veegde met haar sjaal een traan van haar wang toen ik naar haar toe ging. Nadat ik haar een zoen op haar mond had gegeven stapte ik van mijn fiets af.
Zelfs als ik gigantisch aan het afzien was, lukte het om onmetelijk gelukkig te zijn.
Helpen jullie mee anderen ook dit gelukkige gevoel te geven. Het is een eer jullie bijdrage keer op keer naar boven te fietsen.
Hartelijke groet,
Thomas Zijlma
thomas.zijlma@gmail.com
Heb je een geweldig idee over sponsoring? Bel of mail me gerust. Mijn e-mailadres en telefoonnummer mogen voor Alpe d’HuZes aan een ieder worden uitgedeeld. Duplicaten van deze brief mogen zonder enige vorm van straf worden rondgestuurd.
Een klein stukje uit ’37 Nietjes’
Eigenlijk wilde ik helemaal niet over de finish. Ik wilde voor altijd in deze wolk blijven, samen met mijn beste vriend. Voor altijd blijven fietsen in de wetenschap dat boven op de berg de mensen van wie ik hield op me stonden te wachten. Dat de kaart van mijn zus die ik de hele dag op mijn rug droeg mij voor altijd zou duwen, dat mijn broer me net als tijdens de vijfde klim voor altijd zou blijven aanmoedigen. Dat mijn ouders en mijn zusje voor altijd boven op me zouden wachten in het vertrouwen dat ik elk moment de bocht om kon komen. Ik wilde dat ik nooit meer afscheid hoefde te nemen van het gelukzalige gevoel daar op die dag, op die berg, in die bocht.
Het laatste stuk, het nieuwe asfalt, de tranen die me al de hele dag achter de ogen prikten, vielen niet meer op in de miezerregen. De pijn van twaalf uur op een minuscuul zadel zitten voelde ik allang niet meer, ik was alleen met mijn berg.
Daar was de streep. Eindelijk. En iedereen was er. Net als op 5 mei 2001, de dag dat ik te horen kreeg dat ik een agressieve vorm van uitgezaaide zaadbalkanker had.
Op 3 juni 2010 zal ik voor de derde keer deelnemer aan het evenement Alpe d’HuZes. Ik ben ermee vergroeid, de berg is van mij geworden en de overtuiging om iets voor iemand anders te doen, is alleen maar sterker geworden. Het geeft een geweldig gevoel, mijn sterke lichaam in te zetten voor mensen die dat niet kunnen.
De 21 bochten met het stijgingspercentage van 9% staan in mijn DNA gegrift. Ik droom erover, weet elke grasspriet langs de kant en elke oneffenheid in de bocht te herkennen. Een ook dit jaar wil ik jullie daar heel graag bij hebben.
Ik heb jullie nodig. Althans, de kankerpatiënten voor wie dit evenement bedoeld is, hebben jullie nodig. Het geld dat jullie doneren zal ik op mijn ‘bagagedrager’ mee naar boven nemen. De reis zal daardoor steeds een beetje lichter worden.
De plannen van Alpe D’HuZes zijn concreet. Inmiddels is er met alle giften een grote revalidatiestudie opgestart A-Care (Alpe d’HuZes Cancer Rehabilitationprogram)
Ten tweede is er een nieuw aangestelde hoogleraar betaald die werkzaam is aan de VU. Irma Verdonck bekleed het bijzonder hoogleraarschap ‘leven met kanker’ en onderzoekt wat er in de levens van mensen gebeurd die de diagnose kanker krijgen.
Het laatste speerpunt, en daar gaat het werkelijk om. Wij vechten voor 24-uursdiagnostiek én kanker van een dodelijke ziekte veranderen in een chronische ziekte. Zo sterf je binnen tien jaar niet meer áán kanker, meer mét kanker.
Doneren kan op twee manieren. Bekijken mijn actie-pagina op http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/thomaszijlma/individueel/ en klik daarna op ‘Steun mij’ óf onderaan de pagina op ‘Doneer’. Via Ideal kun je dan heel simpel je bijdrage leveren aan de strijd die daarmee ook de jouwe wordt. Het bedrag wordt meteen verwerkt en bijgeschreven.
Ben je niet in de mogelijk via Ideal te doneren, maak dan je bedrag over naar mij: 7901683, T.B. Zijlma te Amsterdam, onder vermelding Donatie Alpe d’HuZes. Ik zorg er dan meteen voor dat het bedrag op mijn conto wordt bijgeschreven.
De laatste inspanning. Mijn armen in de hemel. Samen met Tamas volbracht ik de zesde beklimming. Mijn lieve vader en moeder stonden me daar boven op te wachten. Ze lachten met tranen van blijdschap in hun ogen toen ze mij over de eindstreep zagen komen.
Terwijl mijn juichende armen die van mijn ouders en mijn zusjes omstrengelden, zag ik Sarah. Ze veegde met haar sjaal een traan van haar wang toen ik naar haar toe ging. Nadat ik haar een zoen op haar mond had gegeven stapte ik van mijn fiets af.
Zelfs als ik gigantisch aan het afzien was, lukte het om onmetelijk gelukkig te zijn.
Helpen jullie mee anderen ook dit gelukkige gevoel te geven. Het is een eer jullie bijdrage keer op keer naar boven te fietsen.
Hartelijke groet,
Thomas Zijlma
thomas.zijlma@gmail.com
Heb je een geweldig idee over sponsoring? Bel of mail me gerust. Mijn e-mailadres en telefoonnummer mogen voor Alpe d’HuZes aan een ieder worden uitgedeeld. Duplicaten van deze brief mogen zonder enige vorm van straf worden rondgestuurd.
maandag 16 november 2009
Trainen met een missie
Om 10 uur stap ik weer op de racefiets. Door de deelnemersdag van afgelopen zaterdag, die ik helaas via de livestream heb moeten volgen, ben ik weer klaar voor het echte werk. Er gaat weer serieus getraind worden. Niet dat ik daar de afgelopen maand niet al echt mee bezig was, maar als de aanloop naar Alpe D'huzes echt begonnen is, dan begint het offcieel te jeuken. Elke trap op de fiets staat dan in het teken van een hoger doel. Elke trap is bovenop de kanker van Bas en bovenop de kanker van Marijke. Het enige dat ik voor hen kan doen, is zorgen dat die trappen raak zijn. Dat het trappen zijn waardoor ik op 3 juni 2010 minimaal 6 keer die berg op kom en dat ik daardoor heel veel geld ophaal. Dát is het enige wat ik hoef te doen, dat is toch niet zo veel?
Ik fiets liever dan dat ik kanker heb, die keuze lijkt me snel gemaakt. Helemaal omdat ik weet wat er in Bas en Marijke omgaat. Bas die knokt voor wat hij waard op een manier die ik maar al te goed ken. Met het levensvuur in je ogen en de tanden op elkaar vecht je voor je laatste ontsnappingsmogelijkheid. Marijke vecht zich iedere keer bij het AvL naar binnen om haar chemo te ontvangen en ervoor te zorgen dat al haar gezonde cellen en haar sterke kop de kanker uit haar lijf dringen.
Als ik tijdens dat gevecht op mijn fiets een beetje kan helpen?
Het lijkt me een retorische vraag.
Alle goeds
Thomas
Ik fiets liever dan dat ik kanker heb, die keuze lijkt me snel gemaakt. Helemaal omdat ik weet wat er in Bas en Marijke omgaat. Bas die knokt voor wat hij waard op een manier die ik maar al te goed ken. Met het levensvuur in je ogen en de tanden op elkaar vecht je voor je laatste ontsnappingsmogelijkheid. Marijke vecht zich iedere keer bij het AvL naar binnen om haar chemo te ontvangen en ervoor te zorgen dat al haar gezonde cellen en haar sterke kop de kanker uit haar lijf dringen.
Als ik tijdens dat gevecht op mijn fiets een beetje kan helpen?
Het lijkt me een retorische vraag.
Alle goeds
Thomas
vrijdag 13 november 2009
14 november 2009
Vreemd zo'n dag. Ik heb er ontzettend naar uitgekeken, naar toe geleefd en voor een deel aan meegewerkt dat alle deelnemers nu op de plaats zijn waar ze zijn moeten. Namelijk: Amersfoort voor de eerste deelnemersdag.
Omdat ik moet werken kan ik er niet bij zijn. Ontzettend jammer. De tegenprestatie die ik wel kan doen, is dat ik vandaag voor Alpe D'HuZes werk en niet voor mijn baas. Het geld verdwijnt in een rechte streep naar de bankrekening van Alpe D'HuZes.
Zo wil ik elke dag wel werken
Wil je ook een dag voor mij werken? Laat het dan even weten via thomas.zijlma@gmail.com of maak je salaris van één dag meteen over via http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/thomaszijlma/individueel/ en klik op Doneer
Thomas Zijlma
Deelnemer 16
Omdat ik moet werken kan ik er niet bij zijn. Ontzettend jammer. De tegenprestatie die ik wel kan doen, is dat ik vandaag voor Alpe D'HuZes werk en niet voor mijn baas. Het geld verdwijnt in een rechte streep naar de bankrekening van Alpe D'HuZes.
Zo wil ik elke dag wel werken
Wil je ook een dag voor mij werken? Laat het dan even weten via thomas.zijlma@gmail.com of maak je salaris van één dag meteen over via http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/thomaszijlma/individueel/ en klik op Doneer
Thomas Zijlma
Deelnemer 16
woensdag 14 oktober 2009
Wat wordt het weer mooi...
Afgelopen maandag hebben met de steun van duizende sponsoren, donateurs en andere geweldenaars een bedrag van 5.864.762, 42 Euro Overhandigd aan het KWF! Was dat nu weer een verbreking van het oude record van Alpe D'HuZes? Ja!
De mooie dag begon met een rondje trainen. Rustige pedaalslagen door een winderig Noord Holland. Naast mij trappelde een fijne collega die zich heeft laten besmetten met het AD-6 virus. Hij rijdt volgend jaar op 3-6-2010 net als ik, minimaal 6 keer de Alpe op! Geweldig.
Het maakt me gelukkig dat ik steeds meer de overtuiging heb dat ik echt kan fietsen voor anderen. Het eerste jaar van mijn deelname stond in het teken van mijn eigen herstel; een kroon op mijn eigen werk. Dit jaar was het makkelijk om te fietsen voor mensen die nu aan het vechten. Alleen als ik het even zwaar had, dacht ik aan mezelf. Zwoegen in een ziekenhuisbed is een ander verhaal dan zwoegen op een berg. Voor het aankomende jaar wordt het alleen nog maar fietsen voor anderen. Ik neem Bas mee en ik neem Marijke mee. En laten het er gvd niet meer worden. Ik weet van anderen dat het fietsen met meer mensen je op bagagedrager makkelijker wordt, maar ik weet ook wat dat betekent. Als ik lichter fietsen, zijn er meer mensen met kanker.
Het is pas oktober en er staan nog heel veel mooie dingen te gebeuren voor het weer juni is, maar de drang is er, het vuurtje brand! Ik heb de tanden alweer op elkaar om die berg weer op te vreten om te laten zien dat we steeds sterker worden, dat we steeds mee kracht hebben om op een dag kanker van die berg te beuken.
Hartelijke groet,
Bas en Marijke, je kan veel meer dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.
Thomas Zijlma
De mooie dag begon met een rondje trainen. Rustige pedaalslagen door een winderig Noord Holland. Naast mij trappelde een fijne collega die zich heeft laten besmetten met het AD-6 virus. Hij rijdt volgend jaar op 3-6-2010 net als ik, minimaal 6 keer de Alpe op! Geweldig.
Het maakt me gelukkig dat ik steeds meer de overtuiging heb dat ik echt kan fietsen voor anderen. Het eerste jaar van mijn deelname stond in het teken van mijn eigen herstel; een kroon op mijn eigen werk. Dit jaar was het makkelijk om te fietsen voor mensen die nu aan het vechten. Alleen als ik het even zwaar had, dacht ik aan mezelf. Zwoegen in een ziekenhuisbed is een ander verhaal dan zwoegen op een berg. Voor het aankomende jaar wordt het alleen nog maar fietsen voor anderen. Ik neem Bas mee en ik neem Marijke mee. En laten het er gvd niet meer worden. Ik weet van anderen dat het fietsen met meer mensen je op bagagedrager makkelijker wordt, maar ik weet ook wat dat betekent. Als ik lichter fietsen, zijn er meer mensen met kanker.
Het is pas oktober en er staan nog heel veel mooie dingen te gebeuren voor het weer juni is, maar de drang is er, het vuurtje brand! Ik heb de tanden alweer op elkaar om die berg weer op te vreten om te laten zien dat we steeds sterker worden, dat we steeds mee kracht hebben om op een dag kanker van die berg te beuken.
Hartelijke groet,
Bas en Marijke, je kan veel meer dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.
Thomas Zijlma
Abonneren op:
Berichten (Atom)
